نفاس آن طفل است و ممكن مىشود كه هر گاه زن سه طفل بزايد هر يك به فاصلهء ده روز نفاس وى سى روز باشد . مسأله 263 - اقلّ ايّام طهر ميان دو نفاس معتبر نيست . مسأله 264 - هر گاه صاحب عادت هفت روز باشد مثلا و بعد از تولَّد طفل خون نبيند تا هشتم و روز هشتم خون ببيند تا دهم [ 1 ] بگذرد ، آن زن را نفاس نيست بنا بر اقوى ، اگر چه احوط [ 2 ] اين است كه هشتم و نهم و دهم آن چه بايد نفسا ترك كنند و آن چه مستحاضه را بايد عمل كرد عمل كند ، بعد روزه‌اش را قضاء بگيرد . مسأله 265 - هر گاه صاحب عادت ، هفت روز بعد از تولد خون نبيند تا روز چهارم و روز چهارم خون ببيند و از ده بگذرد ، از اوّل ديدن خون ، هفت روز را نفاس قرار دهد و باقى را استحاضه و همچنين هر گاه روز هفتم خون ببيند و از ده بگذرد چهار روز نفاس و باقى استحاضه است . مسأله 266 - هر گاه روز اول خون ديد و قطع شد باز روز هشتم ديد و از ده گذشت ، تا هفتم [ 3 ] را نفاس قرار دهد و باقى را استحاضه . [ 4 ] مسأله 267 - هر گاه روز اول [ 5 ] خون ديد و قطع شد ديگر نديد تا هفتم عادتش گذشت و روز هشتم باز ديد تا از ده گذشت همان روز اول نفاس و هشتم با ما بعدش استحاضه است و احوط اين است كه بعد از عادتش تا ده روز احتياطا عمل كند به تروك حايض و عمل مستحاضه تا معلوم شود كه از ده بگذرد يا به ده قطع خواهد شد . [ 6 ]

--> [ 1 ] - ( خراسانى ) بلكه تا هيجده روز ، چنان كه گذشت [ حاشيهء مسألهء 261 ] . [ 2 ] ( ميرزا ) اين احتياط ترك نشود . [ 3 ] ( يزدى ) در نقاء متخلَّل احتياط بكند . [ 4 ] ( ميرزا ) احتياط سابق در اينجا نيز ثابت است . ( خراسانى ) بلى چنين است تا هيجده روز « يعنى تا هيجده روز احتياط كند » . [ 5 ] ( يزدى ) يعنى صاحب عادت هفت روز . [ 6 ] ( يزدى ) پس اگر گذشت ، همان روز اوّل نفاس است و اگر منقطع شد برده مجموع نفاس است و حكم نقاء متخلَّل هم ذكر شد .